منطقه حفاظت شده سرولات و جواهر دشت:
این منطقه در شرق گیلان واقع شده و در تاریخ 15/10/1378 مورد حفاظت قرار گرفت و دارای مساحتی در حدود 07/21254 هکتار و محیط آن در حدود 93/73 کیلومتر می باشد که از طرف شرق به استان مازندران و از طرف شمال به روستاهای کبوتر آبکش ، سیاهکش ، قاسم آباد سفلی ، ملک میان ، خانه سر ، جرمحله ، مرسه و از طرف غرب به روستاهای جرسرا ، فیل سرا ، گوزل بن ، گوابر ، آجه ، تب توز ، جواهر دشت و از طرف جنوب به روستاهای سول سرا و استان مازندران محدود می باشد . این منطقه در مختصات چغرافیایی طول شرقی  ً35.3 َ36 ْ50 - ً14.8 َ21 ْ50 و عرض شمالی ً27.4 َ00 ْ37 - ً54.4 َ50 ْ36  قرار دارد . از طرفی دیگر در داخل منطقه نیز رودخانه خشکه رود ( کرک رود ) و سیاه لات جاری بوده و از نظر ارتفاعی متفاوت بوده و بین ارتفاع حدود 500 متر تا 2500 متر واقع شده است .بخش اعظم آن پوشیده از جنگل است از گونه های گردو و سرخدار اشاره نموده از ویژگیهای حیات وحش آن وجود جانورانی از قبیل مرال شوکا پلنگ ، خرس قهوه ای و کل بز اشاره نمود .
منطقه حفاظت شده سیا هرود رودبار:
       منطقه جنلگی سیاهرود در 35 کیلومتری شمال شرقی شهرستان رودبار واقع شده که از شمال به حوزه آبخیز شماره 22 انجیل بن و رودخانه سفید رود و از جنوب به حوزه آبخیز شماره 20 رودبار و از شرق به مراتع دیلمان و عمارلو و از غرب به رودخانه سفید رود محدود می باشد . این منطقه در مختصات جغرافیایی طول شرقی ً45.9 َ50 ْ49 - ً27.1 َ32 ْ49 و عرض شمالی ً26.4 َ54 ْ36 - ً11.4 َ44 ْ36  قرار دارد . این منطقه در تاریخ 15/10/1378 مورد حفاظت قرار گرفت . مساحت منطقه مذکور 65/28289 هکتار بوده که حدود 5 الی 6 هزار هکتار آن جنگلهای نیمه متراکم و بقیه اراضی مرتعی و اراضی کشاورزی و درختان جنگلی پراکنده است . حداقل ارتفاع منطقه در ناحیه غربی به 400 متر می رسد .منطقه مذکور تماماً کوهستانی و دارای عرصه های جنگلی متراکم و پراکنده ، اراضی مرتعی و اراضی کشاورزی وسیع ، دره های عمیق و پرآب ، مناطق صخره ای ، چشمه سارهای متعدد و رودخانه های دائمی است . روستاهای زیادی در داخل محدوده این منطقه پراکنده و جاده آسفالته توتکابن به داماش از وسط منطقه عبور کرده و قله بلند درفک در ناحیه شمالی آن قرار گرفته و براساس بازدید و بررسیهای بعمل آمده در مجموع حدود یک سوم از سطح کل آن به معنای واقعی جنگلی است .
این منطقه دارای چشم اندازهای طبیعی و زیبایی است که در جذب توریسم میتواند مثمرثمر باشد . در خصوص وضعیت پوشش گیاهی براساس بررسیهای بعمل آمده حدود 3 الی 4 هزار هکتار از عرصه های طبیعی منطقه در ارتفاعات پائین دست پوشیده از درختان پراکنده زربین است . در حدود 5 الی 6 هزار هکتار از کل منطقه در ارتفاعات بالادست ناحیه شمالی و جنوبی به صورت قطعات پراکنده پوشیده از جنگلهای انبوه است که مهمترین گونه های آن عبارتند از : راش ، ممرز ، بلوط ، افرا ، نمدار ، انجیلی ، سرخدار ، خرمندی ، گردو ، گیلاس وحشی و زالزالک است . قسمت اعظم منطقه اراضی مرتعی و کشاورزی است که در ناحیه جنوبی بخش اراضی مرتعی منطقه رویشگاه اثر طبیعی ملی سوسن چلچراغ که قبلاً به ثبت رسیده و جزء مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است .

از مهمترین گونه های جانوری این منطقه میتوان به مرال ، شوکا ، پلنگ ، خرس ، گراز ، گربه جنگلی ، شغال ، تشی ، راسو و پرندگانی نظیر ، کبک ، ابیا ، دارکوب ، عقاب جنگلی ، دلیچه و بحری اشاره نمود

منطقه حفاظت شده گشت رودخان و سیا مزگی:

این منطقه با وسعت 44/39514 هکتار در شهرستانهای فومن ، شفت و بخش کوچکی از آن نیز
در محدوده شهرستان رودبار
در مختصات جغرافیایی طول شرقی ً18.3 َ20 ْ49 - ً18.8 َ03 ْ49 و عرض شمالی  ً49.4 َ11 ْ37 - ً16.2 َ56 ْ36واقع شده است . این منطقه در تاریخ 15/10/1378 مورد حفاظت قرار گرفت .این منطقه دارای جهات اربعه ذیل میباشد :
شمال : از روستاهای واته سرا ، مودگان ، حسین کوه شولم ، نارنجکوه ، مونده سر ، دوله مندان ، رنگ بزی
غرب : از رنگ بزی ، پونس ، بردشت ، سنگ چاله ، شیرمردان ، نساء ، فرودل
شرق : از وانه سرا ، سیاه کیش ، خسرو آباد ، ملسکام ، سالک محله ، سیاهمزگی ، امامزاده اسحق و ابراهیم(ع)
جنوب : از امامزاده ابراهیم (ع) ، سوته ، آقیه رودخان ، علمدار
حداقل ارتفاع منطقه از سطح دریا 500 متر و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به 2500 متر می رسد .
منطقه مورد نظر سه قسمت جلگه ، کوهپایه و کوهستان را شامل می شود . در قسمت جلگه برنجکاری و صیفی کاری رایج بوده و در قسمت کوهپایه ای آن باغات چای به چشم می خورد . قسمتی از کوهپایه و منطقه کوهستانی دارای پوشش جنگلی است که بعلت وجود آبادیهای متعدد و رواج دامداری و برداشت
بیرویه چوب قسمت اعظم آن بصورت مخروبه و نیمه مخروبه بوده و فقط حدود یک پنجم از وسعت منطقه دارای پوشش جنگلی بکر و دست نخورده است . البته محدوده مورد نظر دارای چشم اندازهای طبیعی زیبا اعم از دره های عمیق و آبشار و رودهای متعدد آثار باستانی است .
در یک مقطع عرضی تیپهای جنگلی و گونه های آن برحسب ارتفاع در این منطقه بقرار ذیل می باشد .
تیپ های جنگلی ارتفاعات پائین : تیپ بلوطستان با گونه بلوط از 500 متری تا 900 متری ادامه داشته و
کنار این گونه اصلی گونه های دیگری نیز همچون نمدار ، لیلکی ، خرمندی ، پلت ، شیردار ، انجیلی ،
زبان گنجشک ، اوجا ، گلابی وحشی همراه هستند . گیاهان درختچه ای مانندازملک و داردوست در این کمربند فراوان است .
تیپ های جنلگی میان بند : این تیپ ها که در ارتفاع 900 تا 1200 متری از سطح دریا گسترش دارند عبارتند از : ممرز ، راش ، راشستان ، ممرزستان ، این تیپ ها همراه با گونه های ملج ، انجیلی ، نمدار ، پلت ، شیردار و ون آمیخته هستند . نمونه کامل این تیپ در ارتفاعات بالای قلعه رودخان و گشت رودخان و در محدوده خرفه پشته قابل تشخیص است .
تیپ های جنگلی مناطق مرتفع : مناطق مرتفع یعنی ارتفاعات 1200 تا 1800 متری که به سبب دارابودن شرایط مناسب آب و هوا ، خاک ، رویشگاه اصلی گونه راش است . گونه های همراه راش عبارتند از : ممرز ، ملج ، توسکای ییلاقی ، افرا و شیردار .
تیپ های فوقانی و حد نهایی جنگل : در ارتفاعات بالاتر از 1800 متر ، درختانی که در این منطقه
پراکنده اند ، دارای ارتفاع کم و ساقه ای کج و معوج و تاجهای چنگالی بوده و چوبشان فاقد ارزش صنعتی است . در این ارتفاعات گونه راش به ندرت دیده می شود و درختان منطقه عبارتند از نوعی ممرز بنام لوریا کچف که گاه همراه با گونه ای بلوط بنام اوری است و جامعه کچف
اورستان را بوجود آورده است .البته این تیپ به علت وجود دامداران و استفاده دامی آنها از چوب و هیزم بشدت آسیب دیده است .
از جمله مهمترین حیات وحش منطقه می توان به خرس ، پلنگ ، مرال ، شوکا ، گرگ ، سیاه گوش ، گربه جنگلی ، شنگ ، تشی ، گورکن ، گراز ، سنجاب ، قرقاول ، ابیاء ، قزل آلا را اشاره نمود .
منطقه حفاظت شده سیاه کشیم:
        این منطقه در جنوب غربی تالاب انزلی و شمال شهرستان صومعه سرا و از سال 22/6/1361 با وسعت 17/5215 هکتار در مختصات چغرافیایی طول شرقی ً56.9 َ24 ْ49 - ً08.2 َ17 ْ49 و عرض شمالی           ً38.6 َ27 ْ37 - ً19.9 َ22 ْ37 تحت مدیریت قرار گرفته است. سیمای ظاهری منطقه تالابی است.
مهمترین گونه های گیاهی منطقه شامل لویی ، نی ، جگن ، بارهنگ آبی ،اسپرغان ، آقطی ، تراپا ، لاله تالابی ، نیلوفر آبی ، سراتو فیلوم ، گونه های کنار آبزی مثل نی ، تاج ریزی ، سرخاب کولی و گونه های خشکی مثل توسکا است . گونه های شاخص جانوری شامل قو ، غاز ، اردک بلوطی ، اردک تاجدار ، خوتکا ، کله سبز ، انواع حواصیل ، فیلوش ، انواع شکاریان شامل عقاب تالابی ، لیل ، دلیچه ، سنقر تالابی ، پرستوهای دریایی ،کاکایی و ... می باشد .
     این منطقه جایگاه مناسبی برای مهاجرت پرندگان و زاد آوری پرستوهای دریایی می باشد که روی تراپا لانه گذاری و جوجه آوری می کنند .
منطقه حفاظت شده لیسار و جوکندان :
        این منطقه با وسعت 88/31141 هکتار از تاریخ 2286/ 1356 مورد حفاظت قرار گرفته است . این     منطقه در شمال شهرستان تالش در مختصات جغرافیایی طول شرقی ً00.9 َ56 ْ48 - ً57.1 َ32 ْ48  و عرض شمالی ً25.1 َ02 ْ38 - ً55.1 َ52 ْ37  قرار گرفته و سیمایی متشکل از ساحل ، اراضی جلگه ای و کوهستانی دارد . از گونه های شاخص گیاهی منطقه باید به شیردار ، راش ، ممرز ، پلت ، افرا ، لرگ ، توسکا ، شب خسب ، صنوبر و ... درختچه های انار و حشی ، گوجه جنگلی و تمشک ، لیلکی و گونه های علفی همیشک ، شبدر ، گزنه ، نی ، لویی و ... اشاره کرد . اما جنگل های منطقه که از نوع جنگل های پهن برگ هیرکانی منطقه طیف وسیعی از جانوران شامل پستاندارنی چون مرال ، شوکا ، خرس ، پلنگ ، گربه وحشی ، سیاهگوش ، کل و بز و قوچ و میش ، گرگ ، روباه و ... پرندگانی چون کبک ، کبک دری ، انواع شکاریان و ... را در خود جای می دهند .
      سیمای طبیعی منطقه که شامل جنگل های کوهستانی است قادر است گونه های فراوانی را حمایت کند که البته تخریب اراضی جنگلی ، کاهش سطح این جنگل ها می تواند بر روند کاهش این گونه ها تأثیر مثبت داشته باشد همانگونه که در مورد سیاهگوش موجود در لیسار شاهد بوده ایم این فرآیند در مورد پستانداران به سبب وسعت نیچ اکولوژیک و قرارگیری آنان در رأس هرم غذایی تأثیرات انشعابی نهاده سایر زیستمندان را متأثر می سازد . مثلاً یکی از اثرات کاهش گوشتخواران افزایش جمعیت جوندگان منطقه است.