پارک ملی بوجاق :
        پارک ملی خشکی دریایی بوجاق با وسعت 79/3266 هکتار در جنوب بندر کیاشهر در استان گیلان در مختصات جغرافیایی طول شرقی  ً00.4 َ00 ْ50 - ً44.6 َ51 ْ49 و عرض شمالی ً57.6 َ28 ْ37 - ً50.3 َ24 ْ37  قرار گرفته است . این پارک ملی از سمت شمال به دریای خزر ، از سمت جنوب به شهر بندر کیاشهر ، از سمت شرق به تأسیسات صدا و سیما و روستای امیرکیاسر و از سمت غرب به رودخانه اوشمک محدود می شود .
 قسمتی از پارک ملی بوجاق بعنوان تالاب بین المللی در سال 1354 تحت نام لاگون کیاشهر و دهانه سفید رود با مساحت 500 هکتار در فهرست کنوانسیون رامسر به ثبت رسید . در سال 1377 با وسعت 800 هکتار به مدت 5 سال با نام منطقه شکار ممنوع بوجاق کیاشهر و سپس در تاریخ 21/3/1381 با افزایش سطح به میزان فعلی به عنوان نخستین پارک ملی خشکی – دریایی کشور تحت مدیریت قرار گرفت . از نظر وضعیت ظاهری بشکل های مرتعی ، تالابی و ساحلی میباشد .
از گونه های مهم پرندگان پارک ملی بوجاق : غاز خاکستری ، عروس غاز ، فلامینگو ، پلیکان ، آوست چوب پا ، باکلان ، انواع حواصیل ، اکراس ، کله سبز ، خوتکا ، اردک ارده ای ، کفچه نوک ، آنقوت ، تنجه ، نوک پهن ، کشیم ، قو ، طاووسک ، بحری ، لیل ، سنقر تالابی ، خروس کولی ، چنگر ، آبچلیک ، گیلانشاه ، کاکایی ،اردک سرحنایی و گیلار .
از گونه های گیاهی پارک ملی بوجاق : نی ، لویی ، آقطی ، تمشک ، عدسک آبی ، تراپا ( سه کله خیز ) ، میریوفیلوم ، سراتوفیلوم ، اسپرغان ، کلونی درختچه های گز ، توسکا ، انار ، توده دست کاشت درختان
سوزنی برگ شامل گونه های مختلف سرو و پوشش های علفی شامل بوته های سازو و تمشک زار است